ฉันคิดว่าที่นี่น่าตื่นตะลึงมากเลยทีเดียว มันให้ความรู้สึกว่าเป็นสังคมสังคมหนึ่งเลย แม้ว่าคนที่อยู่ด้านหลัง Front Desk จะหยาบคายไปหน่อยก็ตาม แต่คนอื่นๆ ก็น่ารักมาก คุณสามารถรับประทานอาหารเช้าที่ระเบียงได้เลย พวกเขาจะปิดบานเกล็ดเฉพาะตอนกลางคืนเท่านั้น ที่นี่เงียบสงบมาก ฉันอยากจะอยู่ที่นี่ตลอดไปเลยทีเดียว มันเป็นมุมเล็กๆ ที่มีร่มเงาและสามารถมองออกไปที่แม่น้ำได้ และสามารถเดินไปถนนใหญ่ได้ภายในไม่กี่ก้าวเท่านั้น ฉันขอแนะนำที่นี่จริงๆ มันสวยงามมาก!!!

หลายสัปดาห์ก่อนเราไปเยือนหลวงพระบางเพื่อเยี่ยมครอบครัวและเพื่อนของเรา เราโทรศัพท์ส่วนตัวจากสิงคโปร์ไปที่โรงแรมสายน้ำคานเพื่อจองที่พักเป็นเวลาเก้าคืน ครั้งนี้ภรรยาชาวลาวของผมซึ่งเกิดและเติบโตในหลวงพระบางเป็นคนจอง (ผมเป็นชาวตะวันตกที่เคยอยู่ในหลวงพระบางหลายปี) ดังนั้นจึงไม่มีปัญหาในการสื่อสารเป็นภาษาลาวกับหนุ่มลาวที่เป็นพนักงานต้อนรับ ภรรยาของผมระบุอย่างชัดเจนและเจาะจงว่าเรามีลูกเล็กๆ สองคนในวัยต่ำกว่า 3 ขวบและเราอยากจองห้องพักตามอัตราค่าที่พักเป็นดอลลาร์สิงคโปร์ ไม่ใช่ดอลลาร์อเมริกัน และเราจะจ่ายด้วยเงินสิงคโปร์ (ทุกวันนี้เราอาศัยอยู่ในสิงคโปร์) เรื่องนี้มีการตอกย้ำด้วยว่าจะต้องเป็นเงินสิงคโปร์เพราะเราจะไปพักโรงแรมอื่นที่ดีกว่าในละแวกนั้นในอัตราของเงินดอลลาร์อเมริกันก็ยังได้ เขาพูดว่าไม่มีปัญหาและเขาจะจัดการเรื่องการจองที่พักของเราต่อไป เราบอกเขาด้วยว่าเราจะไม่ทานอาหารเช้าที่นั่น (จึงเป็นการประหยัดสำหรับพวกเขาไปอีกอย่าง) เพราะเราเตรียมทางอื่นไว้แล้ว เราขอห้องพักไม้เก่าที่อยู่ติดกับตึกอิฐกลาง เพราะห้องนั้นกว้างกว่าห้องพักส่วนใหญ่ในตึกอิฐนิดหนึ่ง และเหมาะกับเด็กเล็กสองคนมากกว่า ผมอาจเพิ่มเติมได้อีกว่าน้องสาวชาวลาวของภรรยาของผมอยู่กับพนักงานต้อนรับหนุ่มขณะภรรยาของผมพูดโทรศัพท์จากสิงคโปร์ เธอรู้เห็นเป็นพยานการสนทนาครั้งนี้เกี่ยวกับการจองที่พักของเรา และเธอชี้ตัวพนักงานต้อนรับหนุ่มคนนั้นได้ แต่โชคร้ายที่เธอไม่อยู่ในเมืองตอนที่เรากำลังเช็คเอาท์ พอเราไปถึงเราไม่เคยถูกขอให้แสดงพาสปอร์ตของเรา พวกเขาไม่ขอค่ามัดจำและไม่ให้เราดูอัตราค่าห้องพักอีกด้วย "ของพิเศษ" อย่างเดียวคือที่นอนบนพื้นถัดจากเตียงของเราสำหรับลูกวัย 3 ขวบของเรา เราหางานเพิ่มเติมให้พวกเขาด้วยการให้ครอบครัวชาวลาวของภรรยาของผมเข้าพักในห้องพักสองห้องเป็นเวลาสองคืนระหว่างมาเยี่ยมเราและหลานๆ ของพวกเขา พวกเขาพักในห้องเล็กท้ายตึกอิฐกลาง ผมอยากจ่ายเงินให้พวกเขาก่อนเราจะไปเพราะเครื่องบินของเราออกแต่เช้า และคงจะทำให้ง่ายขึ้นสำหรับทุกคนที่เกี่ยวข้อง ภรรยาของผมจ่ายเงินทั้งหมดให้พนักงานต้อนรับเป็นเงินดอลลาร์สิงคโปร์ตามที่ตกลงกัน เขารับไว้ แต่เราต้องแลกเงิน $400 ดอลลาร์สิงคโปร์และเขาจะต้องไปเอาจากผู้จัดการ/เจ้าของ? ภรรยาของผมกลับไปในภายหลัง ผู้จัดการ/เจ้าของโรงแรมสายน้ำคานซึ่งเป็นชาวตะวันตกหยาบคายมาก เขาคืนเงินสิงคโปร์ให้ภรรยาของผมและพูดว่าเขาจะไม่รับเพราะมันจะต้องเป็นเงินดอลลาร์อเมริกัน ภรรยาของผมอารมณ์เสียและเล่าให้ผมฟัง ผมขอพูดกับเขาและอธิบายข้อตกลงแต่แรกของเรา ผู้จัดการ/เจ้าของโรงแรมชาวตะวันตกเริ่มเย็นชา เย่อหยิ่งและไม่ยืดหยุ่นเลยกับคำอธิบายของเราเมื่อเราบอกเขาว่าการสื่อสารมาจากคนลาวคนหนึ่งไปยังพนักงานต้อนรับหนุ่มลาวคนหนึ่ง จึงไม่มีการเข้าใจผิดเกี่ยวกับการจัดการครั้งนี้ เรายึดหลักการตัดสินใจมาที่นี่แม้เราไปพักในเกสต์เฮาส์ที่ดีกว่าโรงแรมสายน้ำคานก็ได้ถ้าเราจะจ่ายเป็นเงินดอลลาร์อเมริกัน เหตุผลเดียวที่เราอยู่ที่นี่ส่วนใหญ่เป็นเพราะทำเลที่ตั้งและเราเคยพักที่นี่เมื่อหลายปีก่อน เขาไม่อ่อนข้อเลยและไม่เอื้อเฟื้อ และจะไม่เชื่อภรรยาของผม เขาพูดว่าพนักงานต้อนรับของเขาซึ่งเป็นผู้หญิงไม่ได้ตกลงรับค่าที่พักเป็นเงินดอลลาร์สิงคโปร์ (เขาพูดต่อไปว่า "หล่อน" เป็นคนรับจองห้องพักสำหรับเก้าวันที่เราพักที่นี่ แต่ไม่มีพนักงานต้อนรับที่เป็นผู้หญิง) ปัญหาขัดแย้งดำเนินต่อไปเกือบครึ่งชั่วโมงในบริเวณแผนกต้อนรับกลางแจ้งที่มีรูปร่างเหมือนกล่องรองเท้า มีปะรำเหนือศีรษะหลังเดียวไว้กันแดดกันฝน ตอนนี้ฝนเริ่มเทลงมา... อ่านทั้งหมด