ก่อนอื่นบทวิจารณ์ของฉันมาจากวันที่ไปเที่ยวฮิลตัน นิเซโกะ เราไม่สามารถค้างคืนในโรงแรมนั้นได้ พื้นที่โรงแรม บริเวณล็อบบี้คลาคล่ำด้วยผู้คนตอนที่เราอยู่ที่นั่น แต่มีบริเวณหนึ่งให้นั่งและมีความสุขจากความอบอุ่นนิดหน่อยจากภายนอก หรือระหว่างรอคอยครอบครัวหรือมิตรสหาย ฉันชอบเตาผิงไฟขนาดยักษ์ที่อยู่ตรงกลาง :) บริเวณเล่นสกี แม้ครั้งนี้เราไม่เล่นสกีหรือสโนว์บอร์ด เราก็บอกได้ว่าคุณภาพของหิมะเป็นอย่างไร มันเป็นหิมะที่เหมือนแป้งจริงๆ ไม่ต้องสงสัยเลยว่าทำไมที่นี่จึงเป็นที่นิยมนัก แต่มันแออัดไปหน่อย คงจะเพราะเป็นวันหยุดด้วย คุณเห็นได้ว่าคนต่างแดนอยู่ที่นี่เสียเป็นส่วนมากโดยเฉพาะอย่างยิ่งชาวออสเตรเลีย บรรยากาศแตกต่างนิดหนึ่งเมื่อเทียบกับรึซัตสุเป็นต้น ซึ่งคนท้องถิ่นไปเยี่ยมเยือนมากกว่าและครอบครัวมุ่งหน้าไปที่นั่นมากกว่า ขนาดของรีสอร์ทและภูเขาแตกต่างแน่นอนอยู่แล้ว นิเซโกะใหญ่กว่ามากและบริเวณของฮิลตัน นิเซโกะ ก็เป็นหนึ่งในบรรดารีสอร์ทสกีขนาดใหญ่ไม่กี่แห่งของที่นี่ กิจกรรมบนหิมะ เราไปฮิลตัน นิเซโกะ เพื่อกิจกรรมที่พิเศษมากสองอย่าง นั่นก็คือการนั่งเลื่อนที่ลากด้วยกวางเรนเดียร์และนั่งแพยางบนหิมะ เราอยากลองกิจกรรมหิมะอื่นๆ นอกจากสกีและสโนว์บอร์ดเพราะเราเคยลองแล้ว มัคคุเทศก์ท้องถิ่นของเราจึงโทรศัพท์ไปจองกิจกรรมล่วงหน้าสองสามวัน จากการติชมของเธอปรากฏว่าที่นั่นตกลงง่าย พวกเขาชัดเจนมากเกี่ยวกับลักษณะของกิจกรรม ข้อจำกัดถ้ามี และราคากับเงื่อนไข เช่นการนั่งเลื่อนลากด้วยกวางเรนเดียร์นั้น พวกเขามีกวางเรนเดียร์เพียง 2 ตัว แต่ลากเลื่อนได้เพียง 1 ตัวเพราะอีกตัวเป็นกวางเรนเดียร์ที่ยังเด็ก ดังนั้นในวันนั้นพวกเขาจัดได้เพียง 4 เที่ยว อย่างไรก็ตามเราเพียงแต่อยากถ่ายรูป และเราจับสลากให้เด็กๆ ที่อยากนั่งเลื่อนลากด้วยกวางเรนเดียร์ สำหรับฉันไม่มีอะไรพิเศษจริง เพราะอันที่จริงพ่อหนุ่มคนหนึ่งจูงกวางเรนเดียร์ หรือพามันเดินไปข้างหน้ามากกว่า ฉันเศร้าจริงๆ ที่กวางเรนเดียร์ตัวนั้นต้องทำงานหนักมาก แต่สำหรับเด็กๆ มันเป็นประสบการณ์ที่น่าสนใจ ดังนั้นจึงคุ้มค่า :) ระหว่างรอให้เด็กๆ ได้นั่งเลื่อนลาก ฉันไปถ่ายรูปสิ่งที่ดูเหมือนว่าเป็นบ้านแก้วคริสตัลซึ่งอยู่ข้างบริเวณนั้น... อื่นๆ