Lisson Gallery
11:00 น. - 18:00 น.
11:00 น. - 18:00 น.
11:00 น. - 18:00 น.
11:00 น. - 18:00 น.
11:00 น. - 18:00 น.
11:00 น. - 17:00 น.
Nicholas H
โดย Nicholas H
Beautiful gallery space
คะแนน 4.0 จาก 5 แต้มเม.ย. ค.ศ. 2019
มีพื้นที่แกลเลอรี่สองแห่งแยกกันอยู่ใกล้กันหนึ่งแห่งในถนนเบลล์และอีกแห่งในถนน Lisson โดยมุ่งเน้นไปที่ศิลปินร่วมสมัยโดยปัจจุบันมี 62 คนที่ได้รับการสนับสนุนผ่านหอศิลป์ลอนดอนและที่ตั้งสาขาในนิวยอร์กและเซี่ยงไฮ้ ฉันเห็นนิทรรศการโดย Spencer Finch ที่ตำแหน่งถนน Lisson ซึ่งฉันชอบ แต่ไม่มากเท่าที่ฉันชอบพื้นที่แกลเลอรี่ นี่คือห้องพักหลายห้องบนชั้นล่างและชั้นบนทั้งหมดทาสีขาวล้วนและถูกน้ำท่วมด้วยแสงธรรมชาติ แกลเลอรี่เหล่านี้อยู่นอกเส้นทางที่พ่ายแพ้ในส่วนที่ได้รับการยกเว้นของ Marylebone แต่ก็คุ้มค่ากับการค้นหา ค่าเข้าชมฟรี

ย่าน: มาร์ลีโบน
  • Edgware Road • ใช้เวลาเดิน 2 นาที
  • Marylebone • ใช้เวลาเดิน 5 นาที
8,946 ภายใน 5 กม.


Laishan L
1 ผลงาน
คะแนน 1.0 จาก 5 แต้ม
ต.ค. ค.ศ. 2023 • เดินทางคนเดียว
Rude people. Awful experience. I don't recommend going at all. There are many art galleries in London, many of which are free, so take this one off your list.
เขียนเมื่อ 15 พฤศจิกายน ค.ศ. 2023
รีวิวนี้เป็นความเห็นหรือทัศนะของสมาชิก Tripadvisor และไม่ใช่ของ Tripadvisor LLC Tripadvisor ทำการตรวจสอบรีวิว

ลอนดอน, UK11,618 ผลงาน
คะแนน 5.0 จาก 5 แต้ม
ต.ค. ค.ศ. 2020 • เดินทางคนเดียว
Redevelopment of much of Cork Street once the epicentre of London’s art scene sent many long-established galleries in search of new homes and others in a state of deep-freeze. A few years on and trendy new spaces at once more contemporary and commercial have been occupied by more contemporary and commercial galleries. Some spaces have been temporarily occupied for this year’s Frieze week, itself unable thanks to Covid-19 to occupy its huge twin tents in Regent’s Park but instead inhabiting online viewing rooms from galleries worldwide, some of whose exhibitions can be visited in person. One of the best of these is in the pop-up Lisson Gallery removed time Cork Street. It features paintings and sculptures by some of the great names in contemporary art including a pot on a plinth inscribed Coca Cola by Ai Weiwei, a psychedelic blue sphere by Anish Kapoor, a bronze gate by Tony Cragg, a box of geometric shapes by Haroon Mirza.some intriguing works by up and coming artists such as Laure Prouvost such as a half painted tent in three parts called The Hidden Paintings Grandma Improved and a willow branch with an attached glass element entitled Swallow We Will Feed The World. All very stimulating and intriguing. But perhaps because of its patchwork quilt of colour my personal favourite was Patrick Whitney’s untitled painting from 1986. In contrast with its neighbours requiring a long title or even with a mini thesis attached the Whitney is left to speak for itself.
เขียนเมื่อ 10 ตุลาคม ค.ศ. 2020
รีวิวนี้เป็นความเห็นหรือทัศนะของสมาชิก Tripadvisor และไม่ใช่ของ Tripadvisor LLC Tripadvisor ทำการตรวจสอบรีวิว

Nicholas H
ลอนดอน, UK20,576 ผลงาน
คะแนน 4.0 จาก 5 แต้ม
เม.ย. ค.ศ. 2019 • เดินทางคนเดียว
There are two separate gallery spaces close to each other, one in Bell Street, the other in Lisson Street. The focus is entirely on contemporary artists, 62 of whom are currently supported through these London galleries and their sister locations in New York and Shanghai. I saw the exhibition by Spencer Finch at the Lisson Street location, which I enjoyed but not quite as much as I loved the gallery space itself. This is a series of rooms on the ground floor and upstairs, all painted pristine white and flooded with natural light. These galleries are off the beaten track in the under privileged part of Marylebone, but well worth finding. Admission is free.
เขียนเมื่อ 19 เมษายน ค.ศ. 2019
รีวิวนี้เป็นความเห็นหรือทัศนะของสมาชิก Tripadvisor และไม่ใช่ของ Tripadvisor LLC Tripadvisor ทำการตรวจสอบรีวิว

Ian C
ลอนดอน, UK23,970 ผลงาน
คะแนน 5.0 จาก 5 แต้ม
ม.ค. ค.ศ. 2019 • เดินทางคนเดียว
The Gallery has two locations across the street from eacj other which generally hold very different art shows. In Bell Street, on the outside yard wall is a bold black and white graphic by the French artist Laure Provost; inside are coloured geometric paintings from the 1960's and early 1970's by Native-American artist Leon Polk Smith, born over 100 years ago in 1906. Deceptive in their apparent simplicity, Smith was influenced by the likes of Piet Mondrian and was one of the leading exponents of minimal, geometric, abstract art.

Along the street in the second gallery building is a much more intense and challenging exhibition by the German artist Ceal Floyer, which explores your conception of the modern gallery and your experience of it.

This is the Lisson Gallery at its best, challenging and stimulating you as the viewer.
เขียนเมื่อ 3 มกราคม ค.ศ. 2019
รีวิวนี้เป็นความเห็นหรือทัศนะของสมาชิก Tripadvisor และไม่ใช่ของ Tripadvisor LLC Tripadvisor ทำการตรวจสอบรีวิว

ลอนดอน, UK11,618 ผลงาน
คะแนน 4.0 จาก 5 แต้ม
ธ.ค. ค.ศ. 2018 • เดินทางคนเดียว
It’s a strange set up. Having gone to what is given as the Lisson’s address in Lisson Road, a slightly depressing street in the shadows of the Marylebone flyover, there was no Leon Polk Smith to be found on either of its two floors. Instead an occasional projection onto a screen of a giant nail being hammered into a desk. I ascertained the exhibition I was actually looking for was in another building first left and a few hundred yards to the right in Bell
Steeet. At last. On one floor only nine works by the elusive American master of hard edged geometrical constructivism. Mainly large wall paintings apart from what was half screen half sculpture with paint on either side. Otherwise a little bookshop but no sign of any literature about Lisson’s most celebrated exhibit Jemima Stehli.

เขียนเมื่อ 1 ธันวาคม ค.ศ. 2018
รีวิวนี้เป็นความเห็นหรือทัศนะของสมาชิก Tripadvisor และไม่ใช่ของ Tripadvisor LLC Tripadvisor ทำการตรวจสอบรีวิว

ลอนดอน, UK174 ผลงาน
คะแนน 4.0 จาก 5 แต้ม
ส.ค. ค.ศ. 2018 • เดินทางคนเดียว
A great place to pop in and see some of the big names in art in the great looking gallery. Don't expect museum gallery work but more current artists and their work. We went to see the Angela De La Cruz exhibition and it was excellent. Won't take you long to visit and very close to Baker Street station. Make sure you visit the second gallery at the end of the road too!
เขียนเมื่อ 8 สิงหาคม ค.ศ. 2018
รีวิวนี้เป็นความเห็นหรือทัศนะของสมาชิก Tripadvisor และไม่ใช่ของ Tripadvisor LLC Tripadvisor ทำการตรวจสอบรีวิว

Clive W
Orpington1,807 ผลงาน
คะแนน 2.0 จาก 5 แต้ม
พ.ย. ค.ศ. 2017 • เพื่อนๆ
“Everything At Once” is a modern art exhibition to celebrate 50 years of the Lisson Gallery. I read about the exhibition in the newspaper and decided to go as I had never been to the Gallery before. I am a frequent visitor to the National Gallery, National Portrait Gallery, Wallace Collection, V&A etc., so I consider myself reasonably familiar with art galleries and traditional paintings.

The Lisson Gallery looks like a huge, black cube. The description as “brutalist” is apt. Inside, the floors are concrete and the supporting girders are clearly visible. There are some great views of the River Thames. The exhibition includes works by artists such as Anish Kapoor, Ai Weiwei and Richard Long. There is massive space to display the exhibits.

The exhibits caused me to feel bemusement, incredulity, inadequacy in that I didn’t appreciate them and puzzlement. For example, there was a line on the floor, a caption repeated 3 times in capital letters on the 3 levels of the gallery, a room where a small child visitor was running around captivated by different coloured lights and a double V entrance. One exhibit looked to me like a rocket, missile or projectile and was made from discarded materials. However, on reading the leaflet accompanying the exhibition which I only received when I exited the exhibition, this exhibit represented “archaeological accretions” and “geological strata” and was supposed to be viewed as an opposite to an adjoining exhibit.
Therefore, I recommend visitors take the guide and read it when studying each exhibit as explanations are offered.

The exhibition completely fulfilled my stereotypical views of modern art being incomprehensible and sometimes lacking in expertise. I had just been admiring the work of Michelangelo and Degas, where the skill of the artist was clearly in evidence. This exhibition was such a contrast. Yes, the ideas behind the exhibits might be thought provoking, but surely art should speak to the viewer without the need for written exposition?
I was there about 30 minutes, but longer would be needed to read the guide as you go along. Every exhibit seemed to have a young lady standing by and guarding it.

It was a most unusual experience.
เขียนเมื่อ 4 พฤศจิกายน ค.ศ. 2017
รีวิวนี้เป็นความเห็นหรือทัศนะของสมาชิก Tripadvisor และไม่ใช่ของ Tripadvisor LLC Tripadvisor ทำการตรวจสอบรีวิว

บังคาลอร์, อินเดีย404 ผลงาน
คะแนน 4.0 จาก 5 แต้ม
ม.ค. ค.ศ. 2017 • คู่รัก
First thing to note is that this gallery is divided into two separate buildings, one on each side of Bell Street.

This is one of a growing number of private spacious art galleries in London. These new galleries offer huge simple spaces in which art can be displayed without the viewer being distracted by architectural features such as can be seen for example in the Royal Academy and the Tate Britain (and also the Guggenheim in New York). Having said that, the Lisson, like others of its type (eg White Cube in Bermondsey and the Newport Street Gallery), offers the visitor a fascinating architectural experience - an almost sensuous feeling of space - without dominating the works of art being exhibited.
เขียนเมื่อ 6 มกราคม ค.ศ. 2017
รีวิวนี้เป็นความเห็นหรือทัศนะของสมาชิก Tripadvisor และไม่ใช่ของ Tripadvisor LLC Tripadvisor ทำการตรวจสอบรีวิว

Ian C
ลอนดอน, UK23,970 ผลงาน
คะแนน 5.0 จาก 5 แต้ม
ธ.ค. ค.ศ. 2016 • เดินทางคนเดียว
The Gallery has two locations along Bell Street and sometimes has one artist exhibiting in both galleries; though more often different artists are in the each building. The spaces - in refurbished buildings - are different, though they have a common contemporary design. The gallery represents many top international contemporary artists such as Tony Cragg and, currently (December 2016) has an exhibition of two installations by Ai WeiWei.and work by the British artist Jason Martin. It also brings new emerging artists to the London arts scene.

The exhibitions at the Gallery are always worth visiting and the Gallery has recently opened in a new space underneath the High Line in New York and is also located in Milan.
เขียนเมื่อ 16 ธันวาคม ค.ศ. 2016
รีวิวนี้เป็นความเห็นหรือทัศนะของสมาชิก Tripadvisor และไม่ใช่ของ Tripadvisor LLC Tripadvisor ทำการตรวจสอบรีวิว

4,422 ผลงาน
คะแนน 4.0 จาก 5 แต้ม
Nice gallery with a small but provocative Anish Kapoor exhibition. Located on two floors, the gallery space is bright and pleasant. Worth a quick visit; but of course will largely depend on what is on show.
เขียนเมื่อ 2 พฤษภาคม ค.ศ. 2015
รีวิวนี้เป็นความเห็นหรือทัศนะของสมาชิก Tripadvisor และไม่ใช่ของ Tripadvisor LLC Tripadvisor ทำการตรวจสอบรีวิว

แสดงผลลัพธ์ 1-10 จาก 11
นี่คือข้อมูลสถานที่ให้บริการของคุณบน Tripadvisor ใช่ไหม
คุณเป็นเจ้าของหรือผู้บริหารสถานที่ให้บริการแห่งนี้ใช่ไหม อ้างสิทธิ์รายชื่อธุรกิจของคุณเพื่อตอบรีวิว อัปเดตโปรไฟล์ และอื่นๆ อีกมากมายได้ฟรี

Lisson Gallery (ลอนดอน, อังกฤษ) - รีวิว - Tripadvisor

คำถามที่พบบ่อยเกี่ยวกับ Lisson Gallery

Lisson Gallery เปิดให้บริการเวลา
  • อ. - ศ. 11:00 น. - 18:00 น.
  • ส. - ส. 11:00 น. - 17:00 น.